در گذر تير زمان از پي عمر،

تنهايي است كه روحم را مي خراشد؛

و صفير پرواز پرستويي مست،

تنها صدايي است كه تا ابد در قلبم باقيست.

۳۰/۶/۸۶

با همه تلخي و شيريني خود مي گذرد

عشق ها مي ميرند

رنگ ها رنگ دگر مي گيرند

و بهاران ز پي هم سپري مي گردند

و فقط خاطره است

كه چه شيرين و چه تلخ

دست ناخورده به جا مي ماند

(اخوان ثالث)

پ.ن: اين روزها يك حس خاصي دارم...فقط نمي دونم چرا من؟؟

بالاخره بعد از قریب به ۹ سال که شمال نرفته بودم با خانواده رفتیم شمال. پس از عبور از چالوس و نوشهر کنار شهر رویان (علمده سابق) یک جادۀ فرعی میره به سمت جنگل، حدود ۱۰ کیلومتر که در این جاده جلو برید می رسید به یک آبشار زیبا به نام "آب پری" و اگر جاده را ادامه بدهید بعد از ۸ کیلومتر می رسید به منطقۀ "گلندرود" که به خاطر معادن زغالسنگ اش از قدیم معروف بوده. من ۱۲ سال پیش وقتی راهنمایی می رفتم به اینجا آمده بودم ولی آن زمان اینجا امکاناتی نداشت و جاده هم آسفالت نبود، حتی کسی هم برای گردش و تفریح این اطراف نمی اومد، فقط پدرم برای زنده شدن خاطراتش ما رو میاورد اینجا. اما حالا نرسیده به آبشار یک پارک جنگلی درست کردند که امکانات تقریبا" خوبی داره و مملو از مسافره، ما شب رو تو پارک چادر زدیم و شام مفصلی هم خوردیم. جنگل اینجا اکثرا" از درخت افرا تشکیل شده و هوای مطبوعی هم داره (که ما شب کمی هم سردمون شد)، در کنار آبشار چند دکه درست کرده اند که به مسافران خدمات میدهند (تقریبا" مثل بهشت گمشدۀ نورآباد میمونه) ولی نبود سرویسهای بهداشتی!! مشهوده. از کنار آبشار به سمت دره یک راه باریکی وجود داره که به کنار رودخانه میره و دیدنش خالی از لطف نیست. عکسهایی از طبیعت زیبای این منطقه رو در ادامه می بینید.

البته باید اضافه کنم که در دوران کودکی و نوجوانی خاطرات زیادی هم از "رامسر" داشتم که در این سفر اونها هم تجدید شد مخصوصا" وقتی که از هتل قدیم رامسر دیدن کردم و با شیر سنگی اش عکس گرفتم.

پ.ن: پدرم دوران کودکیش رو تو گلندرود گذرونده، وقتی تعریف میکنه که باید آب و هیزم از آب پری به خونه میبرده(به تنهایی)، از چشمهاش می خونم که با همۀ سختیهایی که کشیده باز هم دوست داره به اون دوران برگرده، به این موضوع فکر می کنم که حالا ما از رفاه جسمی برخورداریم ولی آیا ارزش این رفاه جسمی رو به چه قیمتی پرداختیم، به قیمت از دست دادن رفاه روحی و روانی مون!!!

این هتل سنگی در روستای "کندوان" از توابع شهرستان اسکو (زادگاهم) بنا شده که پذیرای مهمانان و جهانگردانی است که از این روستای زیبا دیدن می کنند. نکتۀ قابل توجه اين است كه تمامي خانه هاي قديمي اين روستا درون سنگهاي مخروطي شكل حاصل از فعاليتهاي آتشفشاني بنا شده اند.