دوری عشق را به فراموشی و نزدیکی آن را به ابتذال می کشاند.

تنها بودن و پرهیز کردن است که به آن معنا می بخشد.

یه پروانه را با دستات می گیری.
بعدش می خوای ببینی زنده هست؟
انگشتاتو باز کنی ....
فرار میکنه.
محکم بگیری....می میره.
دوست داشتن هم یه چیزی مثل پروانه هست