آينه اي روبروي ...کلبه رویاهایم

زین آتش نهفته که در سینه من است...خورشید شعله ایست که در آسمان گرفت

	مسافر زندگی
می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند ستایش کردم ، گفتند خرافات است عاشق شدم ، گفتند دروغ است گریستم ، گفتند بهانه است خندیدم ، گفتند دیوانه است دنیا را نگه دارید ، می خواهم پیاده شوم ! « دکتر علی شریعتی »
+ نوشته شده در جمعه نهم آذر 1386ساعت 8:20 قبل از ظهر توسط محمّدرضا \|

	درباره
شعله های فریادم در سرمای باد مدتهاست که خاموش است تنها شمع دل است که بی پروانه می افروغد


RSS DESIGNED BY محمّدرضا